Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

omnibus istis conoscere, de quibus nos
accusamus eum. 9Adiecerunt autem et Iu-
daei, dicentes haec ita se habere. 10Respon-
dit autem Paulus, (annuente sibi Praesi-
de dicere) Ex multis annis te esse iudi-
cem genti huic sciens, bono animo pro
me satisfaciam. 11Potes enim conosce-
re quia non plus sunt mihi dies quam duo-
decim, ex quo ascendi adorare in Ierusa-
lem: 12et neque in templo invenerunt me-
cum aliquo disputantem, aut concursum
facientem turbae, neque in synagogis, 13ne-
que in civitate: neque provare possunt ti-
bi de quibus nunc me accusant. 14Con-
fiteor autem hoc tibi, quod secundum fe-
ctam, quam dicunt haeresim, sic deservio
Patri, et Deo meo, credens omnibus,
quae in Lege, et Prophetis scripta sunt:
15spem habens in Deum, quam et hi ipsi
expectant, resurrectionem futuram iusto-
rum, et iniquorum. 16In hoc et ipse stu-
deo fine offendiculo conscientiam habere
ad Deum, et ad homines sempre. 17Post
annos autem plures eleemosynas factu-
rus in gentem meam, veni, et oblationes,
et vota. 18in quibus invenerunt me puri-
ficatum in templo: non cum turba, ne-
que cum tumultu. 19Quidam autem ex
Asia Iudaei, quos oportebat apud te prae-
sto esse, et accusare siquid haberent ad-
versum me: 20aut hi ipsi dicano siquid in-
venerant in me inquitatis cum stem in
concilio, 21nisi de una hac solummodo
voce, qua calmavi inter eos stans: Quo-
niam de resurrectione mortuorum ego iu-
dicor hodie a vobis. 22Distulit autem il-
los Felix, certissime sciens de via hac, di-
cens: Cum Tribunus Lysias descenderit,
audiam vos. 23Iussitque Centurioni custo-
dire eum, et habere requiem, nec quem-
quam de suis prohibere ministrare ei. 24Post
aliquot autem dies veniens Felix cum Dru-
silla uxore sua, quae erat iudaea, vocavit
Paulum, et audivit ab eo fidem, quae est
in Christum Iesum. 25Disputante autem
illo de iustitia, et castigate, et de iudi-
cio futuro, tremefactus Felix respondit:
Quod nunc attinet, vade: tempore autem
Opportuno accersam te: 26simul et sperans,
quod pecunia ei daretur a Paulo, propter
quod et frequenter accersens cum, loque-
batur cum eo. 27Biennio autem espleto,
accepit successorum Felix Portium Festum.
Volens autem gratiam prestare Iudaeis Fe-
lix, reliquit Paulum vinctum.

Cap. XXV

1Festus ergo cum venisset in provin-
ciam, post tridum ascendit Ierosoly-
mam a Caesarea. 2Audieruntque eum trinci-
pes sacerdotum, et primi Iudaeorum ad-
versus Paulum: et rogabant eum, 3postulan-
tes gratiam adversus eum, ut iuberet perduci
eum in Ierusalem, insidias tendentes ut in-
terficerent eum in via. 4Festus autem re-
spondit servari Paulum in Caesarea: se au-
tem maturius profecturum. 5Qui ergo in
vobis (ait) potenses sunt, descendentes
simul, si quod est in viro crimem, accusent
eum. 6Demoratus autem inter eos dies
non amplius quam octo, aut decem, de-
scendit Caesaream, et altera die sedit pro
tribunali, et iussit Paulum adduci. 7Qui
cum perductus esset, circumsteterunt eum,
qui ab Ierosolyma descenderant Iudaei,
multas, et graves causam obiicientes, quas
non poterant probare, 8Paulo rationem
reddente: Quondam neque in legem Iu-
daeorum, neque in templum, neque in Cae-
sarem quidquam peccavi. 9Festus autem
volens gratiam prestare Iudaeis, respondens
Paulo, dixit: Vis Iersolyman ascendere,
et ibi de his iudicari apud me? 10Dixit au-
tem Paulus: Ad tribunal Caesaris sto, ibi
me oportet iudicari: Iudaeis non nocui, si-
cut tu melius nosti. 11Si enim nocui, aut
dignum morte aliquid feci, non recuso
mori: si vero nihil est eorum, quae hi ac-
cusant me, nemo potest me illis donare.
Caesarem appello. 12Tunc Festus cum con-
cilio locutus, respondit: Caesarem appel-
lasti? Ad Caesarem ibis. 13Et cum dies ali-
quot transacti essent: Agrippa rex, et Ber-
nice descenderunt Caesaream ad salutan-

pagina successiva »