Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

ibi tibi dicetur de omnibus, quae te opor-
teat facere. 11Et cum non viderem prae cla-
ritate luminis illius, ad manum deductus a
comitibus, veni Damascum. 12Ananias au-
tem quidam, vir secundum legem testimo-
nium habens a omnibus cohabitantibus
Iudaeis, 13veniens ad me, et astans dixit mihi:
Saule frater respice. Et ego eadem hora re-
spexi in eum. 14At ille dixit: Deus patrum
nostrorum praeordinavit te, ut cognosceres
voluntatem eius, et videres iustum, et audi-
res vocem ex ore eius: 15quia eris testis illius
ad omnes homines eorum, quae vidisti, et
audisti. 16Et nunc quid moraris? Exurge,
et baptizare, et ablue peccata tua invocato
nomine ipsius. 17Factum est autem rever-
tenti mihi in Ierusalem et oranti in tem-
plo, fieri me in stupore mentis, 18et videre
illum dicentem mihi: Festina, et exi veloci-
ter ex Ierusalem: quondam non recipient
testimonium tuum de me. 19Et ego dixi: Do-
mine ipsi sciunt quia ego eram concludens
in carcerem, et caedens per synagogas eos,
qui credebant in te: 20et cum funderetur san-
guis Stephani testis tui, ego astabam, et con-
sentiebam, et custodiebam vestimenta in-
terficientum illum. 21Et dixit ad me: Vade
quoniam ego in nationes longe mittam te.
22Audiebant autem eum usque ad hoc ver-
bum, et levarentur vocem suam dicentes:
Tolle de terra huiusmodi: non enim fas
est eum vivere. 23Vociferantibus autem eis,
et proiicientibus vestimenta sua, et pulve-
rem iactantibus in aerem, 24iussit tribunus in-
duci eum castra, et flagellis caedi, et tor-
queri eum, ut sciret propter quam causam
sit acclamarent ei. 25Et cum astrinxissent
eum loris, dicit astanti sibi Centurioni Pau-
lus: Si hominem Romanum et indegna-
tum licet vobis flagellare? 26Quo audito,
Centurio accessit ad tribunum, et nuncia-
vit ei, dicens: quid acturus es? Hic enim
homo civis Romanus est. 27Accedens au-
tem tribunus, dixit illi: Dic mihi si tu Ro-
manus es? At ille dixit: Etiam. 28Et respon-
dit tribunus: Ego multa summa civilitatem
hanc consecutus sum. Et Paulus ait: Ego
autem et natus sum. 29Protinus ergo disces-
serunt ab illo, qui eum torturi erant. Tri-
bunus quoque timuit postquam rescivit,
quia civis Romanus esset, et quia alligasset
eum. 30Postera autem die volens scire dili-
gentius qua ex causa accusaretur a Iudaeis,
solvit eum, et iussit sacerdotes convenire,
et omne concilium, et producens Paulum,
statuit inter illos.

Cap. XXIII

1Intendens autem in concilium Pau-
lus ait: Viri fratres, ego omni conscien-
tia bona conversatus sum ante Deum usque
in hodiernum diem. 2Princeps autem sa-
cerdotum Ananias praecepit astantibus sibi
percutere os eius. 3Tunc Paulus dixit ad
eum: Percutiet te Deus, paries dealbate.
Et tu sedens iudicas me secundum legem,
et contra legem iubes me percuti? 4Et qui
astabant dixerunt: Summum sacerdotem
Dei maledicis? 5Dixit autem Paulus: Ne-
sciebam fratres quia princeps est sacerdo-
tum. Scriptum est enim: Principem populi
tui non maledices. 6Sciens autem Paulus
quia una pars esset Sadducaeorum, et altera
Pharisaeorum, exclamavit in concilio: Viri
Fratres, ego Pharisaeus sum, filius Pharisaeo-
rum, de spe et resurrectione mortuorum
ego iudicor. 7Et cum haec dixisset, facta est
dissensio inter Pharisaeos, et Sadducaeos, et
soluta est multitudo. 8Sadducaei enim di-
cunt, non esse resurrectionem, neque An-
gelum, neque Spiritum: Pharisaei autem
utraque confitentur. 9Factus est autem cla-
mor magnus. Et surgentes quidam Phari-
saeorum, pugnabant, dicentes: Nihil mali
invenimus in homine isto: quid si Spiritus
locutus est ei, aut Angelus? 10Et cum ma-
gna dissentio facta esset, timens tribunus
ne discerperetur Paulus ab ipsis, iussit mi-
lites descendere, et rapere eum de medio
eorum, ac deducere eum in castra. 11Se-
quenti autem nocte assistens ei dominus,
ait: Constans esto: sicut enim testifica-
tus es de me in Ierusalem, sic te oportet
et Romae testificari. 12Facta autem die

pagina successiva »