Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

Libano, universa quae irrigabantur aquis.
17Nam et ipsi cum eo descendent in infer-
num ad interfectos gladio: et brachium
uniuscuiusque sedebit sub umbraculo eius in
medio nationum. 18Cui assimilatus es, o
inclyte atque sublimis inter ligna volupta-
tis? Ecce deductus es cum lignis volupta-
tis ad terram ultimam: in medio incircumci-
sorem dormies, cum eis qui interfecti sunt
gladio: ipse est Pharao, et omnis multitudo
eius, dicit Dominus Deus.

Cap. XXXII

1Et factum est, duodecimo anno, in mense
duodecimo, in una mensis: factum est verbum
Domini ad me, dicens: 2Fili hominis,
assume lamentum super Pharaonem regem Ae-
gypti, et dices ad eum: Leoni gentium assi-
milatus es, et draconi qui est in mari: et
ventilabas cornu in fluminibus tuis, et
conturbabas aquas pedibus tuis, et coculcabas
flumina earum. 3Propterea haec dicit
Dominus Deus: Expandam super te rete meum
in multitudine populorum multorum, et extra-
ham te in sagena mea. 4Et proiiciam te in
terram; super faciem agri abiiciam te: et
habitare faciam super te omnia volatilia
caeli, et saturabo de te bestias universae
terrae. 5Et dabo carnes tuas super montes,
et implebo colles tuos sanie tua. 6Et
irrigabo terram foetore sanguinis tui super-
montes, et valles implebuntur ex te. 7Et
operiam, cum extinctus fueris, caelum, et
nigrescere faciam stellas eius: solem nube
tegam, et luna non dabit lumen suum. 8Omnia
luminariacaeli moerere faciam superte, et
dabo tenebrassuper terram tuam, dicit Dominus
Deus, cum ceciderint vulnerati tui in medio
terrae, ait Dominus Deus. 9Et irritabo cor
populorum multorum, cum induxero contritionem
tuam in gentibus super terras quas nescis.
10Et stupescere faciam super te populos
multos, et reges eorum horrore nimio formi-
dabunt super te, cum volare coeperit gladius
meus super facies eorum: et obstupescent
repente singuli pro anima sua in die ruinae
tuae. 11Quia haec dicit Dominus Deus:
Gladius regis Babylonis veniet tibi.
12In gladiis fortium deiiciam multitu-
dinem tuam: inexpugnabiles omnes gentes
hae, et vastabunt superbiam Aegypti, et
dissipabitur multitudo eius. 13Et
perdam omnia iumenta eius, erant super
aquas plurimas: et non quae conturbabit
eas pes hominis ultra, neque ungula iumen-
torum turbabit eas. 14Tunc purissimas
reddam aquas eorum, et flumina eorum quasi
oleum adducam, ait Dominus Deus, 15cum
dedero terram Aegypti desolatam: deseretur
autem terra a plenitudine sua quando
percussero omnes habitatores eius: et
scient quia ego Dominus. 16Planctus
est, et plangent eum: filiae gentium
plangent eum: super Aegyptum et super
multitudinem eiusplangent eum, ait
Dominus Deus. 17Et factum est in
duodecimo anno, in quintadecima mensis:
factum est verbum Domini ad me, dicens:
18Fili hominis, cane lugubre simili
tudinem Aegypti: et detrahe eam ipsam, et
filias gentium robustarum, ad terram
ultimam, cum his qui descendunt in lacum.
19Quo pulchrior es? descende, et dormi
cum incircumcisis. 20In medio interfe-
ctorum gladio cadent; gladius datus est:
attraxerunt eam et omnes populos eius.
21Loquenturei potentissimi robustorum
de medio inferni, qui cum auxiliatoribus
eius descenderunt, et dormierunt incircum-
cisi interfecti gladio. 22Ibi Assur, et
omnis multitudo eius: in circuitu illius se
pulchra eius, omnes interfecti, etqui ceci
derunt gladio. 23Quorum data sunt sepul
chra in novissimis laci, et facta est multitu
do eius per gyrum sepulchri eius: universi
interfecti, cadentesque gladio, qui dederant
quondam formi dinem in terra viventium.
24Ibi Aelam, et omnis multitudo eius
per gyrum sepulchri sui: omnes hi interfe-
cti, ruentesque gladio, qui descenderunt
incircumcisi ad terram ultimam; qui posue-
runt terrorem suum in terra viventium, et
portaverunt ignominiam suam cum his qui desce-
ndunt in lacum. 25In medio interfe-

pagina successiva »