
ad terminos Aethiopiae. 11Non pertransibit
eam pes hominis, neque pes iumenti gra-
dietur in ea: et non habitabitur quadragin-
ta annis. 12Daboque terram Aegypti deser-
tam in medio terrarum desertarum, et civi-
tates eius in medio urbium subversarum,
et erunt desolatae quadraginta annis: et di-
spergam Aegyptios in nationes, et ventila-
bo eos in terras. 13Quia haec dicit Dominus
Deus: Post finem quadraginta annorum
congregabo Aegyptum de populis, in qui-
bus dispersi fuerant. 14Et reducam captivi-
tatem Aegypti, et collocabo eos in terra
Phathures, in terra nativitatis suae: et erunt
ibi in regnum humile: 15Inter cetera regna
erit humillima, et non elevabitur ultra su-
per nationes, et imminuam eos ne imperent
gentibus. 16Neque erunt ultra domui Israel
in confidentia, docentes iniquitatem, ut fu-
giant, et sequantur eos: et scient quia ego
Dominus Deus. 17Et factum est in vigesi-
mo et septimo anno, in primo, in una men-
sis: factum est verbum Domini ad me, di-
cens: 18Fili hominis Nabuchodonosor rex
Babylonis servire fecit exercitum suum ser-
vitute magna adversum Tyrum: omne ca-
put decalvatum, et omnis humerus depila-
tus est: et merces non est reddita ei, neque
exercitui eius de Tyro pro servitute, qua
servivit mihi adversus eam. 19Propterea haec
dicit Dominus Deus: Ecce ego dabo Na-
buchodonosor regem Babylonis in terra
Aegypti: et accipiet multitudinem eius, et
depraedabitur manubias eius, et diripiet spo-
lia eius: et erit merces exercitui illius, 20et
operi, quo servivit adversus eam: dedi ei
terram Aegypti, pro eo quod laboraverit
mihi, ait Dominus Deus. 21In die illo pul-
lulabit cornu domui Israel, et tibi dabo a-
pertum os in medio eorum: et scient quia
ego Dominus.
Cap. XXX
1Et factum est verbum Domini ad me,
dicens: 2Fili hominis propheta, et dic:
Haec dicit Dominus Deus: Ululate, vae, vae
diei: 3quia iuxta est dies, et appropinquat
dies Domini: dies nubis, tempus gentium
erit. 4Et veniet gladius in Aegyptum: et erit
pavor in Aethiopia, cum ceciderint vulne-
rati in Aegypto, et ablata fuerit multitudo
illius, et destructa fundamenta eius. 5Aethio-
pia, et Libya, et Lydi, et omne reliquum vul-
gus, et Chub, et filii terrae foederis, cum eis
gladio cadent. 6Haec dicit Dominus Deus:
Et corruent fulcientes Aegyptum, et destrue-
tur superbia imperii eius: a turre Syenes
gladio cadent in ea, ait Dominus Deus e-
xercituum. 7Et dissipabuntur in medio ter-
rarum desolatarum, et urbes eius in medio
civitatum desertarum erunt. 8Et scient
quia ego Dominus: cum dedero ignem
in Aegypto, et attriti fuerint omnes auxilia-
tores eius. 9In die illa egredientur nuncii
a facie mea in trieribus ad conterendam
Aethiopiae confidentiam, et erit pavor in
eis in die Aegypti, quia absque dubio ve-
niet. 10Haec dicit Dominus Deus: cessare
faciam multitudinem Aegypti in manu Na-
buchodonosor regis Babylonis. 11Ipse et
populus eius cum eo fortissimi gentium
adducentur ad disperdendam terram: et
evaginabunt gladios suos super Aegyptum:
et implebunt terram interfectis. 12Et faciam
alveos fluminum aridos, et tradam terram
in manus pessimorum: et dissipabo ter-
ram, et plenitudinem eius manu alieno-
rum, ego Dominus locutus sum. 13Haec di-
cit Dominus Deus: Et disperdam simula-
cra, et cessare faciam idola de Memphis:
et dux de terra Aegypti non erit amplius:
et dabo terrorem in terra Aegypti. 14Et
disperdam terram Phathures, et dabo
ignem in Taphnis, et faciam iudicia in
Alexandria. 15Et effundam indignationem
meam super Pelusium robur Aegypti, et
interficiam multitudinem Alexandriae, 16et
dabo ignem in Aegypto: quasi parturiens
dolebit Pelusium, et Alexandria erit dis-
sipata, et in Memphis angustiae quotidia-
nae. 17Iuvenes Heliopoleos, et Bubasti gla-
dio cadent, et ipsae captivae ducentur.
18Et in Taphnis nigrescet dies, cum contri-
vero ibi sceptra Aegypti, et defecerit in ea
pagina successiva »