Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

cum sis homo, et non Deus, in manu occi-
dentium te? 10Morte incircumcisorum mo-
rieris in manu alienorum: quia ego locutus
sum, ait Dominus Deus. 11Et factus est ser-
mo Domini ad me, dicens: Fili hominis leva
planctum super regem Tyri: 12et dices ei:
Haec dicit Dominus Deus: Tu signaculum
similitudinis, plenus sapientia, et perfectus
decore. 13In deliciis paradisi Dei fuisti: om-
nis lapis pretiosus operimentum tuum: sar-
dius, topazius, et iaspis, chrysolithus, et onyx,
et beryllus, sapphirus, et carbunculus, et sma-
ragdus: aurum, opus decoris tui: et forami-
na tua in die, qua conditus es, praeparata sunt.
14Tu cherub extentus, et protegens, et posui
te in monte sancto Dei, in medio lapidum
ignitorum ambulasti. 15Perfectus in viis tuis
a die conditionis tuae, donec inventa est ini-
quitas in te. 16In multitudine negotiatio-
nis tuae repleta sunt interiora tua iniquita-
te, et peccasti: et eieci te de monte Dei, et
perdidi te o cherub protegens, de medio la-
pidum ignitorum. 17Et elevatum est cor tuum
in decore tuo: perdidisti sapientiam tuam
in decore tuo, in terram proieci te: ante fa-
ciem regum dedi te ut cernerent te. 18In mul-
titudine iniquitatum tuarum, et iniquitate
negotiationis tuae polluisti sanctificatio-
nem tuam: producam ergo ignem de me-
dio tui, qui comedat te, et dabo te in ci-
nerem super terram in conspectu omnium
videntium te. 19Omnes, qui viderint te in
gentibus, obstupescent super te: nihili fa-
ctus es, et non eris in perpetuum. 20Et fa-
ctus est sermo Domini ad me, dicens: 21Fili
hominis, pone faciem tuam contra Sido-
nem: et prophetabis de ea, 22et dices:
Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego ad te
Sidon, et glorificabor in medio tui: et scient
quia ego Dominus, cum fecero in ea iudi-
cia, et sanctificatus fuero in ea. 23Et immit-
tam ei pestilentiam, et sanguinem in plateis
eius: et corruent interfecti in medio eius
gladio per circuitum: et scient quia ego Do-
minus. 24Et non erit ultra domui Israel of-
fendiculum amaritudinis, et spina dolo-
rem inferens undique per circuitum eo-
rum, qui adversantur eis: et scient quia
ego Dominus Deus. 25Haec dicit Domi-
nus Deus: Quando congregavero domum
Israel de populis, in quibus dispersi sunt,
sanctificabor in eis coram gentibus: et
habitabunt in terra sua, quam dedi servo
meo Iacob. 26Et habitabunt in ea securi:
et aedificabunt domos, et plantabunt vineas,
et habitabunt confidenter, cum fecero iu-
dicia in omnibus, qui adversantur eis per
circuitum: et scient quia ego Dominus
Deus eorum.

Cap. XXIX

1In anno decimo, decimo mense, unde-
cima die mensis, factum est verbum Do-
mini ad me, dicens: 2Fili hominis pone fa-
ciem tuam contra Pharaonem regem Aegy-
pti, et prophetabis de eo, et de Aegypto
universa. 3Loquere, et dices: Haec dicit Do-
minus Deus: Ecce ego ad te, Pharao rex Ae-
gypti, draco magne, qui cubas in medio flu-
minum tuorum, et dicis: Meus est fluvius,
et ego feci memetipsum. 4Et ponam fre-
num in maxillis tuis: et agglutinabo pisces
fluminum tuorum squamis tuis: et extraham
te de medio fluminum tuorum, et universi
pisces tui squamis tuis adhaerebunt. 5Et pro-
iiciam te in desertum, et omnes pisces flu-
minis tui: super faciem terrae cades, non col-
ligeris, neque congregaberis: bestiis terrae,
et volatilibus caeli dedi te ad devorandum.
6Et scient omnes habitatores Aegypti quia
ego Dominus: pro eo quod fuisti baculus
arundineus domui Israel. 7Quando appre-
henderunt te manu, et confractus es, et la-
cerasti omnem humerum eorum: et innitenti-
bus eis super te, comminutus es, et dissolvisti
omnes renes eorum. 8Propterea haec dicit Do-
minus Deus: Ecce ego adducam super te gla-
dium: et interficiam de te hominem, et iumen-
tum. 9Et erit terra Aegypti in desertum, et
in solitudinem: et scient quia ego Dominus:
pro eo quod dixeris: Fluvius meus est, et ego
feci eum. 10Idcirco ecce ego ad te, et ad flumi-
na tua: daboque terram Aegypti in solitudi-
nes, gladio dissipatam, a turre Syenes, usque

pagina successiva »