Occorrenze immagine » Biblia Vulgata (1592) - p. 712
corde, et praedicarem captivis indulgentiam,
et clausis apertionem: 2Ut praedicarem an-
num placabilem Domino, et diem ultionis
Deo nostro: ut consolarer omnes lugentes:
3ut ponerem lugentibus Sion: et darem eis
coronam pro cinere, oleum gaudii pro lu-
ctu, pallium laudis pro spiritu moeroris: et
vocabuntur in ea fortes iustitiae, plantatio
Domini ad glorificandum. 4Et aedificabunt
deserta a saeculo, et ruinas antiquas erigent,
et instaurabunt civitates desertas, dissipatas
in generationem et generationem. 5Et sta-
bunt alieni, et pascent pecora vestra: et filii
peregrinorum agricolae et vinitores vestri
erunt. 6Vos autem sacerdotes Domini vo-
cabimini: Ministri Dei nostri, dicetur vo-
bis: Fortitudinem gentium comedetis, et
in gloria earum superbietis. 7Pro confusio-
ne vestra duplici, et rubore laudabunt par-
tem suam: propter hoc in terra sua dupli-
cia possidebunt, laetitia sempiterna erit eis.
8Quia ego Dominus diligens iudicium, et
odio habens rapinam in holocausto: et da-
bo opus eorum in veritate, et foedus perpe-
tuum feriam eis. 9Et scient in gentibus
semen eorum, et germen eorum in medio
populorum: omnes, qui viderint eos, co-
gnoscent illos, quia isti sunt semen, cui be-
nedixit Dominus. 10Gaudens gaudebo in
Domino, et exsultabit anima mea in Deo
meo, quia induit me vestimentis salutis:
et indumento iustitiae circumdedit me, quasi
sponsum decoratum corona, et quasi spon-
sam ornatam monilibus suis. 11Sicut enim
terra profert germen suum, et sicut hortus
semen suum germinat, sic Dominus Deus
germinabit iustitiam, et laudem coram
universis gentibus.
Cap. LXII
1Propter Sion non tacebo, et propter
Ierusalem non quiescam, donec egredia-
tur ut splendor iustus eius, et salvator eius
ut lampas accendatur. 2Et videbunt gen-
tes iustum tuum, et cuncti reges inclytum
tuum: et vocabitur tibi nomen novum,
quod os Domini nominabit. 3Et eris co-
rona gloriae in manu Domini, et diadema
regni in manu Dei tui. 4Non vocaberis ul-
tra Derelicta: et terra tua non vocabitur
amplius Desolata: sed vocaberis Voluntas
mea in ea, et terra tua inhabitata: quia com-
placuit Domino in te: et terra tua inhabi-
tabitur. 5Habitabit enim iuvenis cum vir-
gine, et habitabunt in te filii tui. Et gaude-
bit sponsus super sponsam, et gaudebit su-
per te Deus tuus. 6Super muros tuos Ieru-
salem constitui custodes, tota die, et tota
nocte in perpetuum non tacebunt. Qui
reminiscimini Domini, ne taceatis, 7et ne
detis silentium ei, donec stabiliat, et donec
ponat Ierusalem laudem in terra. 8Iuravit
Dominus in dextera sua, et in brachio for-
titudinis suae: Si dedero triticum tuum ul-
tra cibum inimicis tuis: et si biberint filii
alieni vinum tuum, in quo laborasti. 9Quia
qui congregant illud, comedent, et lauda-
bunt Dominum: et qui comportant illud,
bibent in atriis sanctis meis. 10Transite, tran-
site per portas, praeparate viam populo, pla-
num facite iter, eligite lapides, et elevate
signum ad populos. 11Ecce Dominus audi-
tum fecit in extremis terrae, dicite filiae Sion:
Ecce salvator tuus venit: ecce merces eius
cum eo, et opus eius coram illo. 12Et voca-
bunt eos, Populus sanctus, redempti a Do-
mino. Tu autem vocaberis: Quaesita civi-
tas, et non Derelicta.
Cap. LXIII
1Quis est iste, qui venit de Edom, tin-
ctis vestibus de Bosra? Iste formosus
in stola sua, gradiens in multitudine forti-
tudinis suae. Ego, qui loquor iustitiam, et
propugnator sum ad salvandum. 2Quare
ergo rubrum est indumentum tuum, et ve-
stimenta tua sicut calcantium in torculari?
3Torcular calcavi solus, et de gentibus non
est vir mecum: calcavi eos in furore meo,
et conculcavi eos in ira mea: et aspersus est
sanguis eorum super vestimenta mea, et om-
nia indumenta mea inquinavi. 4Dies enim
ultionis in corde meo annus redemptionis
meae venit. 5Circumspexi, et non erat
pagina successiva »