Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

Iudicare populum tuum in iustitia, et
pauperes tuos in iudicio.
3Suscipiant montes pacem populo: et
colles iustitiam.
4Iudicabit pauperes populi, et salvos fa-
ciet filios pauperum: et humiliabit calum-
niatorem.
5Et permanebit cum sole, et ante Lu-
nam, in generatione et generationem.
6Descendet sicut pluvia in vellus: et si-
cut stillicidia stillantia super terram.
7Orietur in diebus eius iustitia, et abun-
dantia pacis, donec auferatur luna.
8Et dominabitur a mari usque ad mare:
et a flumine usque ad terminos orbis ter-
rarum.
9Coram illo procident Aethiopes: et
inimici eius terram lingent.
10Reges Tharsis et insulae munera offe-
rent: reges Arabum, et Saba dona addu-
cent:
11Et adorabunt eum omnes reges terrae:
omnes gentes servient ei:
12Quia liberabit pauperem a potente: et
pauperem cui non erat adiutor.
13Parcet pauperi et inopi: et
animas pauperum salvas faciet.
14Ex usuris et iniquitate redimet animas
eorum, et honorabile nomen eorum co-
ram illo.
15Et vivet, et dabitur ei de auro Arabiae,
et adorabunt de ipso semper, tota die be-
nedicent ei.
16Et erit firmamentum in terra in sum-
mis montium, superextolletur super Liba-
num fructus eius: et florebunt de civitate
sicut foenum terrae.
17Sit nomen eius benedictum in saecula:
ante solem permanet nomen eius.
Et benedicentur in ipso omnes tribus
terrae: omnes gentes magnificabunt eum.
18Benedictus Dominus Deus Israel, qui
facit mirabilia solus:
19Et benedictum nomen maiestatis eius
in aeternum: et replebitur maiestate eius
omnis terra. fiat, fiat.
20Defecerunt laudes David filii Iesse.

Psalmus LXXII

1Psalmus Asaph.
Quam bonus Israel Deus his, qui recto
sunt corde!
2Mei autem pene moti sunt pedes: pe-
ne effusi sunt gressus mei.
3Quia zelavi super iniquos, pacem pec-
catorum videns.
4Quia non est respectus morti eorum:
et firmamentum in plaga eorum.
5In labore hominum non sunt, et cum
hominibus non flagellabuntur:
6Ideo tenuit eos superbia, operti sunt
iniquitate et impietate sua.
7Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum:
transierunt in affectum cordis.
8Cogitaverunt et locuti sunt nequitiam:
iniquitatem in excelso locuti sunt.
9Posuerunt in caelum os suum: et lin-
gua eorum transivit in terra.
10Ideo convertetur populus meus hic:
et dies pleni invenientur in eis.
11Et dixerunt: Quomodo scit Deus, et
si est scientia in excelso?
12Ecce ipsi peccatores, et abundantes in
saeculo obtinuerunt divitias.
13Et dixi: Ergo sine causa iustificavi cor
meum, et lavi inter innocentes manus
meas:
14et fui flagellatus tota die, et castigatio
mea in matutinis.
15Si dicebam: Narrabo sic: ecce natio-
nem filiorum tuorum reprobavi.
16Existimabam ut cognoscerem hoc, la-
bor est ante me:
17Donec intrem in Sanctuarium Dei: et
intelligam in novissimis eorum.
18Verumtamen propter dolos posuisti
eis: deiecisti eos dum allevarentur.
19Quomodo facti sunt in desolationem,
subito defecerunt: perierunt propter ini-
quitatem suam.
20Velut somnium surgentium, Domine,
in civitate tua imaginem ipsorum ad nihi-
lum rediges.
21Quia inflammatum est cor meum, et
renes mei commutati sunt: 22et ego ad

pagina successiva »