Metadati » Biblia Vulgata (1592) - p. 279
sublatoque capite eius, abierunt per viam
deserti tota nocte, 8et attulerunt caput Isbo-
seth ad David in Hebron: dixeruntque ad re-
gem: Ecce caput Isboseth filii Saul inimici
tui, qui quaerebat animam tuam: et dedit
Dominus domino meo regi ultionem ho-
die de Saul, et de semine eius. 9Respondens
autem David Rechab, et Baana fratri eius,
filiis Remmon Berothitae, dixit ad eos: Vi-
vit Dominus, qui eruit animam meam de
omni angustia, 10quoniam eum qui annun-
tiaverat mihi, et dixerat: Mortuus est Saul:
qui putabat se prospera nunciare, tenui, et
occidi eum in Siceleg, cui oportebat mer-
cedem dare pro nuncio. 11Quanto magis
nunc cum homines impii interfecerunt vi-
rum innoxium in domo sua, super lectum
suum, non quaeram sanguinem eius de ma-
nu vestra, et auferam vos de terra? 12Prae-
cepit itaque David pueris suis, et interfe-
cerunt eos: praecidentesque manus et pedes
eorum, suspenderunt eos super piscinam
in Hebron: caput autem Isboseth tule-
runt, et sepelierunt in sepulchro Abner in
Hebron.
Cap. V
1Et venerunt universae tribus Israel ad
David in Hebron, dicentes: Ecce nos
os tuum et caro tua sumus. 2Sed et heri
et nudiustertius cum esset Saul rex super
nos, tu eras educens et reducens Israel:
dixit autem Dominus ad te: Tu pasces po-
pulum meum Israel, et tu eris dux super
Israel. 3Venerunt quoque et seniores Israel
ad regem in Hebron, et percussit cum eis
rex David foedus in Hebron coram Do-
mino: unxeruntque David in regem super
Israel. 4Filius triginta annorum erat David
cum regnare coepisset, et quadraginta an-
nis regnavit. 5In Hebron regnavit super
Iudam septem annis et sex mensibus: in Ie-
rusalem autem regnavit triginta tribus an-
nis super omnem Israel et Iudam. 6Et abiit
rex, et omnes viri qui erant cum eo, in Ie-
rusalem, ad Iebusaeum habitatorem terrae:
dictumque est David ab eis: Non ingredieris
huc, nisi abstuleris caecos et claudos dicen-
tes: Non ingredietur David huc. 7Cepit au-
tem David arcem Sion: haec est civitas Da-
vid. 8Proposuerat enim David in die illa
praemium, qui percussisset Iebusaeum, et te-
tigisset domatum fistulas, et abstulisset cae-
cos et claudos odientes animam David.
Idcirco dicitur in proverbio: Caecus et clau-
dus non intrabunt in templum. 9Habitavit
autem David in arce, et vocavit eam, Ci-
vitatem David: et aedificavit per gyrum a
Mello et intrinsecus. 10Et ingrediebatur
proficiens atque succrescens, et Dominus
Deus exercituum erat cum eo. 11Misit quo-
que Hiram rex Tyri nuncios ad David, et
ligna cedrina, et artifices lignorum, artifi-
cesque lapidum ad parietes: et aedificaverunt
domum David. 12Et cognovit David quo-
niam confirmasset eum Dominus regem
super Israel, et quoniam exaltasset regnum
eius super populum suum Israel. 13Accepit
ergo David adhuc concubinas et uxores
de Ierusalem, postquam venerat de He-
bron: natique sunt David et alii filii et filiae:
14et haec nomina eorum, qui nati sunt ei in
Ierusalem: Samua, et Sobab, et Nathan,
et Salomon, 15et Iebahar, et Elisua, et Ne-
pheg, 16et Iaphia, et Elisama, et Elioda, et
Eliphaleth. 17Audierunt ergo Philisthiim
quod unxissent David in regem super Is-
rael, et ascenderunt universi ut quaererent
David: quod cum audisset David, descen-
dit in praesidium. 18Philisthiim autem venien-
tes diffusi sunt in valle Raphaim. 19Et con-
suluit David Dominum, dicens: Si ascen-
dam ad Philisthiim? et si dabis eos in manu
mea? Et dixit Dominus ad David: Ascen-
de, quia tradens dabo Philisthiim in manu
tua. 20Venit ergo David in Baal Pharasim: et
percussit eos ibi, et dixit: Divisit Domi-
nus inimicos meos coram me, sicut di-
viduntur aquae. Propterea vocatum est
nomen loci illius, Baal Pharasim. 21Et
reliquerunt ibi sculptilia sua, quae tulit Da-
vid et viri eius. 22Et addiderunt adhuc
Philisthiim ut ascenderent, et diffusi sunt
in valle Raphaim. 23Consuluit autem
pagina successiva »