Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

34Dico vobis: in illa nocte erunt duo in le-
cto uno: unus assumetur, et alter relinque-
tur: 35duae erunt molentes in unum: una as-
sumetur, et altera relinquetur: duo in agro:
unus assumetur, et alter relinquetur. 36Re-
spondentes dicunt illi: Ubi Domine? 37Qui
dixit illis: Ubicumque fuerit corpus, illuc
congregabuntur et aquilae.

Cap. XVIII

1Dicebat autem et parabolam ad il-
los, quoniam oportet semper orare et
non deficere, 2dicens: Iudex quidam erat in
quadam civitate, qui Deum non timebat,
et hominem non reverebatur. 3Vidua au-
tem quaedam erat in civitate illa, et venie-
bat ad eum, dicens: Vindica me de adver-
sario meo. 4Et nolebat per multum tem-
pus. Post haec autem dixit intra se: Etsi
Deum non timeo, nec hominem revereor:
5tamen quia molesta est mihi haec vidua,
vindicabo illam, ne in novissimo veniens su-
gillet me. 6Ait autem Dominus: Audite
quid iudex iniquitatis dicit: 7Deus autem
non faciet vindictam electorum suorum cla-
mantium ad se die ac nocte, et patientiam
habebit in illis? 8Dico vobis quia cito fa-
ciet vindictam illorum. Veruntamen Filius
hominis veniens, putas, inveniet fidem in
terra? 9Dixit autem et ad quosdam, qui
in se confidebant tamquam iusti, et asper-
nabantur ceteros, parabolam istam: 10Duo
homines ascenderunt in templum ut ora-
rent: unus Pharisaeus, et alter publicanus.
11Pharisaeus stans, haec apud se orabat: Deus
gratias ago tibi, quia non sum sicut cete-
ri hominum: raptores, iniusti, adulteri: ve-
lut etiam hic publicanus. 12Ieiuno bis in sab-
bato: decimas do omnium, quae possideo.
13Et publicanus a longe stans, nolebat
nec oculos ad caelum levare: sed percutie-
bat pectus suum, dicens: Deus propitius
esto mihi peccatori. 14Dico vobis, descen-
dit hic iustificatus in domum suam ab illo,
quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur: et
qui se humiliat, exaltabitur. 15Afferebant
autem ad illum et intrantes, ut eos tan-
geret. Quod cum viderent discipuli, incre-
pabant illos. 16Iesus autem convocans il-
los, dixit: Sinite pueros venire ad me, et
nolite vetare eos. Talium est enim regnum
Dei. 17Amen dico vobis: Quicumque non
acceperit regnum Dei sicut puer, non in-
trabit in illud. 18Et interrogavit eum qui-
dam princeps, dicens: Magister bone, quid
faciens vitam aeternam possidebo? 19Dixit
autem ei Iesus: Quid me dicis bonum? ne-
mo bonus nisi solus Deus. 20Mandata no-
sti: Non occides: Non moechaberis: Non
furtum facies: Non falsum testimonium
dices: Honora patrem tuum, et matrem.
21Qui ait: Haec omnia custodivi a iuventu-
te mea. 22Quo audito, Iesus ait ei: Adhuc
unum tibi deest: omnia quaecumque habes
vende, et da pauperibus, et habebis the-
saurum in caelo: et veni, sequere me. 23His
ille auditis, contristatus est: quia dives erat
valde. 24Videns autem Iesus illum tristem
factum, dixit: Quam difficile, qui pecunias
habent, in regnum Dei intrabunt. 25Faci-
lius est enim camelum per foramen acus
transire, quam divitem intrare in regnum
Dei. 26Et dixerunt qui audiebant: Et quis
potest salvus fieri? 27Ait illis: Quae impos-
sibilia sunt apud homines, possibilia sunt
apud Deum. 28Ait autem Petrus: Ecce nos
dimisimus omnia, et secuti sumus te.
29Qui dixit eis: Amen dico vobis, nemo est,
qui reliquit domum, aut parentes, aut fra-
tres, aut uxorem, aut filios propter regnum
Dei, 30et non recipiat multo plura in hoc
tempore, et in saeculo venturo vitam aeter-
nam. 31Assumpsit autem Iesus duodecim,
et ait illis: Ecce ascendimus Ierosolymam,
et consummabuntur omnia, quae scripta
sunt per prophetas de Filio hominis. 32Trade-
tur enim Gentibus, et illudetur, et flagella-
bitur, et conspuetur: 33et postquam flagella-
verint, occident eum, et tertia die resurget.
34Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat
verbum istud absconditum ab eis, et non
intelligebant quae dicebantur. 35Factum est
autem, cum appropinquaret Iericho, caecus
quidam sedebat secus viam, mendicans.

pagina successiva »