Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

ritatis fuit in ore eius, et iniquitas non est
inventa in labiis eius in pace, et in aequita-
te ambulavit mecum, et multos avertit ab
iniquitate. 7Labia enim sacerdotis custo-
dient scientiam, et legem requirent ex ore eius:
quia angelus Domini exercituum est. 8Vos
autem recessistis de via, et scandalizastis
plurimos in lege: irritum fecistis pactum
Levi, dicit Dominus exercituum. 9Pro-
pter quod et ego dedi vos contemptibiles,
et humiles omnibus populis, sicut non ser-
vastis vias meas, et accepistis faciem in le-
ge. 10Numquid non pater unus omnium
nostrum? Numquid non Deus unus crea-
vit nos? Quare ergo despicit unusquisque
nostrum fratrem suum, violans pactum pa-
trum nostrorum? 11Transgressus est Iuda,
et abominatio facta est in Israel, et in Ieru-
salem: quia contaminavit Iuda sanctifica-
tionem Domini, quam dilexit, et habuit fi-
liam dei alieni. 12Disperdet Dominus vi-
rum, qui fecerit hoc, magistrum, et disci-
pulum de tabernaculis Iacob, et offeren-
tem munus Domino exercituum. 13Et hoc
rursum fecistis, operiebatis lacrimis alta-
re Domini, fletu, et mugitu, ita ut non respi-
ciam ultra ad sacrificium, nec accipiam
placabile quid de manu vestra. 14Et di-
xistis: Quam ob causam? Quia Dominus
testificatus est inter te, et uxorem puber-
tatis tuae, quam tu despexisti: et haec par-
ticeps tua, et uxor foederis tui. 15Nonne
unus fecit, et residuum spiritus eius est? Et
quid unus quaerit, nisi semen Dei? Custo-
dite ergo spiritum vestrum, et uxorem ado-
lescentiae tuae noli despicere. 16Cum odio
habueris, dimitte, dicit Dominus Deus Is-
rael: operiet autem iniquitas vestimentum
eius, dicit Dominus exercituum: custodite
spiritum vestrum, et nolite despicere. 17La-
borare fecistis Dominum in sermonibus ve-
stris: et dixistis: In quo eum fecimus labo-
rare? In eo quod dicitis: Omnis qui fa-
cit malum, bonus est in conspectu Domi-
ni, et tales ei placent: aut certe ubi est
Deus iudicii?

Cap. III

1Ecce ego mitto angelum meum, et
praeparabit viam ante faciem meam.
Et statim veniet ad templum suum Domi-
Nator, quem vos quaeritis, et angelus testa-
Menti, quem vos vultis. Ecce venit, dicit Do-
minus exercituum: 2et quis poterit cogita-
re diem adventus eius, et quis stabit ad vi-
dendum eum? Ipse enim quasi ignis conflans,
et quasi herba fullonum: 3 et sedebit con-
flans, et emundans argentum, et purgabit
filios Levi, et colabit eos quasi aurum, et
quasi argentum, et erunt Domino offeren-
tes sacrificia in iustitia. 4Et placebit Domi-
no sacrificium Iuda, et Ierusalem sicut dies
saeculi, et sicut anni antiqui. 5Et accedam ad
vos in iudicio, et ero testis velox maleficis,
et adulteris, et periuris, et qui calumnian-
tur mercedem mercenarii, viduas, et pu-
pillos, et opprimunt peregrinum, nec ti-
muerunt me, dicit Dominus exercituum.
6Ego enim Dominus, et non mutor: et
vos filii Iacob non estis consumpti. 7A die-
bus enim patrum vestrorum recessistis a
legitimis meis, et non custodistis. Rever-
timini ad me, et revertar ad vos, dicit Do-
minus exercituum. Et dixistis: In quo re-
vertemur? 8Si affliget homo Deum, quia
vos configitis me? Et dixistis: In quo confi-
gimus te? In decimis, et in primitiis. 9Et in
penuria vos maledicti estis, et me vos con-
figitis gens tota. 10Inferte omnem decimam
in horreum, et sit cibus in domo mea, et
probate me super hoc, dicit Dominus: si
non aperuero vobis cataractas caeli, et effu-
dero vobis benedictionem usque ad abun-
dantiam, 11et increpabo pro vobis devoran-
tem, et non corrumpet fructum terrae vestrae:
nec erit sterilis vinea in agro, dicit Domi-
nus exercituum. 12Et beatos vos dicent omnes
gentes: eritis enim vos terra desiderabilis,
dicit Dominus exercituum. 13Invaluerunt su-
per me verba vestra, dicit Dominus. 14Et di-
xistis: Quid locuti sumus contra te? Dixistis:
Vanus est, qui servit Deo: et quod emolu-
mentum quia custodivimus praecepta eius,

pagina successiva »