Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

excelsa mea statuens me;
35docens manus meas ad proelium, et
componens quasi arcum aereum brachia
mea.
36Dedisti mihi clypeum salutis tuae: et
mansuetudo tua multiplicavit me.
37Dilatabis gressus meos subtus me: et
non deficient tali mei.
38Persequar inimicos meos, et conteram:
et non convertar donec consumam eos.
39Consumam eos et confringam, ut non
consurgant: cadent sub pedibus meis.
40Accinxisti me fortitudine ad proelium:
incurvasti resistentes mihi subtus me.
41Inimicos meos dedisti mihi dorsum:
odientes me, et disperdam eos.
42Clamabunt, et non erit qui salvet; ad
Dominum, et non exaudiet eos.
43Delebo eos ut pulverem terrae: quasi
lutum platearum comminuam eos atque
confringam.
44Salvabis me a contradictionibus po-
puli mei; custodies me in caput gentium:
populus quem ignoro serviet mihi.
45Filii alieni resistent mihi; auditu auris
obedient mihi.
46Filii alieni defluxerunt, et contrahen-
tur in angustiis suis.
47Vivit Dominus, et benedictus Deus
meus, et exaltabitur Deus fortis salutis meae.
48Deus qui das vindictas mihi, et deiicis
populos sub me.
49Qui educis me ab inimicis meis, et a
resistentibus mihi elevas me: a viro iniquo
liberabis me.
50Propterea confitebor tibi, Domine, in
gentibus, et nomini tuo cantabo:
51magnificans salutes regis sui, et faciens
misericordiam christo suo David, et semini
eius in sempiternum.

Cap. XXIII

1Haec autem sunt verba David novissi-
ma. Dixit David filius Isai: Dixit vir,
cui constitutum est de christo Dei Iacob,
egregius psaltes Israel: 2Spiritus Domini
locutus est per me, et sermo eius per linguam
meam. 3Dixit Deus Israel mihi, locutus est
fortis Israel: Dominator hominum, iustus
dominator in timore Dei, 4sicut lux auro-
rae, oriente sole, mane absque nubibus ru-
tilat: et sicut pluviis germinat herba de ter-
ra. 5Nec tanta est domus mea apud Deum,
ut pactum aeternum iniret mecum, firmum
in omnibus atque munitum. Cuncta enim
salus mea, et omnis voluntas, nec est quid-
quam ex ea quod non germinet. 6Praevari-
catores autem quasi spinae evellentur uni-
versi, quae non tolluntur manibus. 7Et si
quis tangere voluerit eas, armabitur ferro
et ligno lanceato, igneque succensae combu-
rentur usque ad nihilum. 8Haec nomina for-
tium David. Sedens in cathedra sapientis-
simus princeps inter tres, ipse est quasi te-
nerrimus ligni vermiculus, qui octingentos
interfecit impetu uno. 9Post hunc, Eleazar
filius patrui eius Ahohites inter tres fortes,
qui erant cum David quando exprobrave-
runt Philisthiim, et congregati sunt illuc
in proelium. 10Cumque ascendissent viri Is-
rael, ipse stetit et percussit Philisthaeos donec
deficeret manus eius, et obrigesceret cum
gladio: fecitque Dominus salutem magnam
in die illa: et populus qui fugerat, rever-
sus est ad caesorum spolia detrahenda. 11Et
post hunc, Semma filius Age de Arari. Et
congregati sunt Philisthiim in statione: erat
quippe ibi ager lente plenus. Cumque fu-
gisset populus a facie Philisthiim, 12stetit
ille in medio agri, et tuitus est eum, per-
cussitque Philisthaeos: et fecit Dominus sa-
lutem magnam. 13Necnon et ante descen-
derant tres qui erant principes inter trigin-
ta, et venerant tempore messis ad David in
speluncam Odollam: castra autem Phili-
sthinorum erant posita in Valle gigantum.
14Et David erat in praesidio: porro statio
Philisthinorum tunc erat in Bethlehem.
15Desideravit ergo David, et ait: O si quis
mihi daret potum aquae de cisterna quae est
in Bethlehem iuxta portam! 16Irruperunt
ergo tres fortes castra Philisthinorum, et
hauserunt aquam de cisterna Bethlehem,
quae erat iuxta portam, et attulerunt ad

pagina successiva »