Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

minus Deus: Homo homo de domo Israel,
qui posuerit immunditias suas in corde suo,
et scandalum iniquitatis suae statuerit con-
tra faciem suam, et venerit ad prophetam
interrogans per eum me: ego Dominus re-
spondebo ei in multitudine immunditiarum
suarum: 5ut capiatur domus Israel in corde
suo, quo recesserunt a me in cunctis idolis
suis. 6Propterea dic ad domum Israel: Haec
dicit Dominus Deus: Convertimini, et re-
cedite ab idolis vestris, et ab universis con-
taminationibus vestris avertite facies ve-
stras. 7Quia homo homo de domo Israel,
et de proselytis quicumque advena fuerit
in Israel, si alienatus fuerit a me, et posuerit
idola sua in corde suo, et scandalum iniqui-
tatis suae statuerit contra faciem suam, et
venerit ad prophetam ut interroget per eum
me: ego Dominus respondebo ei per me.
8Et ponam faciem meam super hominem
illum, et faciam eum in exemplum, et in
proverbium, et disperdam eum de medio
populi mei: et scietis quia ego Dominus.
9Et propheta cum erraverit, et locutus fue-
rit verbum: ego Dominus decepi prophe-
tam illum: et extendam manum meam su-
per illum, et delebo eum de medio popu-
li mei Israel. 10Et portabunt iniquitatem
suam: iuxta iniquitatem interrogantis, sic
iniquitas prophetae erit: 11ut non erret ultra
domus Israel a me, neque polluatur in uni-
versis praevaricationibus suis: sed sint mihi
in populum, et ego sim eis in Deum, ait Do-
minus exercituum. 12Et factus est sermo
Domini ad me, dicens: 13Fili hominis, terra
cum peccaverit mihi, ut praevaricetur prae-
varicans, extendam manum meam super
eam, et conteram virgam panis eius: et im-
mittam in eam famem, et interficiam de ea
hominem et iumentum. 14Et si fuerint tres
viri isti in medio eius, Noe, Daniel, et Iob:
ipsi iustitia sua liberabunt animas suas, ait
Dominus exercituum. 15Quod si et bestias
pessimas induxero super terram ut vastem
eam; et fuerit invia, eo quod non sit per-
transiens propter bestias: 16Tres viri isti si
fuerint in ea, vivo ego, dicit Dominus Deus,
quia nec filios, nec filias liberabunt: sed ip-
si soli liberabuntur, terra autem desolabi-
tur. 17Vel si gladium induxero super terram
illam, et dixero gladio: Transi per terram:
et interfecero de ea hominem, et iumen-
tum: 18et tres viri isti fuerint in medio eius:
vivo ego, dicit Dominus Deus, non libera-
bunt filios, neque filias: sed ipsi soli libera-
buntur. 19Si autem et pestilentiam immise-
ro super terram illam, et effudero indigna-
tionem meam super eam in sanguine, ut aufe-
ram ex ea hominem, et iumentum: 20Et Noe,
et Daniel, et Iob fuerint in medio eius: vi-
vo ego, dicit Dominus Deus, quia filium, et
filiam non liberabunt: sed ipsi iustitia sua
liberabunt animas suas. 21Quoniam haec di-
cit Dominus Deus: Quod et si quattuor iu-
dicia mea pessima, gladium, et famem, ac
bestias malas, et pestilentiam immisero in
Ierusalem ut interficiam de ea hominem,
et pecus: 22tamen relinquetur in ea salva-
tio educentium filios, et filias: ecce ipsi in-
gredientur ad vos, et videbitis viam eorum,
et adinventiones eorum, et consolabimini
super malo, quod induxi in Ierusalem in
omnibus, quae importavi super eam. 23Et
consolabuntur vos, cum videritis viam eo-
rum, et adinventiones eorum: et cognosce-
tis quod non frustra fecerim omnia, quae
feci in ea, ait Dominus Deus.

Cap. XV

1Et factus est sermo Domini ad me, di-
cens: 2Fili hominis, quid fiet de ligno
vitis ex omnibus lignis nemorum, quae sunt
inter ligna silvarum? 3Numquid tolletur
de ea lignum, ut fiat opus, aut fabricabitur
de ea paxillus, ut dependeat in eo quodcum-
que vas? 4Ecce igni datum est in escam:
utramque partem eius consumpsit ignis, et
medietas eius redacta est in favillam: num-
quid utile erit ad opus? 5Etiam cum esset
integrum, non erat aptum ad opus: quanto
magis cum illud ignis devoraverit, et com-
busserit, nihil ex eo fiet operis? 6Propterea
haec dicit Dominus Deus: Quomodo li-
gnum vitis inter ligna silvarum, quod dedi

pagina successiva »