Occorrenze immagine » Biblia Vulgata (1592) - p. 790
rum eorum in sterquilinium erit. Argen-
tum eorum, et aurum eorum non valebit
liberare eos in die furoris Domini. Ani-
mam suam non saturabunt, et ventres eo-
rum non implebuntur: quia scandalum ini-
quitatis eorum factum est. 20Et ornamen-
tum monilium suorum in superbiam posue-
runt, et imagines abominationum suarum,
et simulacrorum fecerunt ex eo: propter
hoc dedi eis illud in immunditiam: 21et da-
bo illud in manus alienorum ad diripien-
dum, et impiis terrae in praedam, et contami-
nabunt illud. 22Et avertam faciem meam
ab eis, et violabunt arcanum meum: et in-
troibunt in illud emissarii, et contamina-
bunt illud. 23Fac conclusionem: quoniam
terra plena est iudicio sanguinum, et civi-
tas plena iniquitate. 24Et adducam pessi-
mos de gentibus, et possidebunt domos
eorum: et quiescere faciam superbiam po-
tentium, et possidebunt sanctuaria eorum.
25Angustia superveniente, requirent pacem,
et non erit. 26Conturbatio super conturba-
tionem veniet, et auditus super auditum: et
quaerent visionem de propheta, et lex peri-
bit a sacerdote, et consilium a senioribus.
27Rex lugebit, et princeps induetur moero-
re, et manus populi terrae conturbabuntur.
Secundum viam eorum faciam eis, et se-
cundum iudicia eorum iudicabo eos: et
scient quia ego Dominus.
Cap. VIII
1Et factum est in anno sexto, in sexto
mense, in quinta mensis: ego sedebam
in domo mea, et senes Iuda sedebant coram
me, et cecidit ibi super me manus Domini
Dei. 2Et vidi, et ecce similitudo quasi aspe-
ctus ignis: ab aspectu lumborum eius, et
deorsum, ignis: et a lumbis eius, et sursum:
quasi aspectus splendoris, ut visio electri.
3Et emissa similitudo manus apprehendit
me in cincinno capitis mei: et elevavit me
Spiritus inter terram, et caelum: et adduxit
me in Ierusalem in visione Dei, iuxta ostium
interius quod respiciebat ad aquilonem,
ubi erat statutum idolum zeli ad provo-
candam aemulationem. 4Et ecce ibi gloria
Dei Israel secundum visionem, quam vi-
deram in campo. 5Et dixit ad me: Fili ho-
minis, leva oculos tuos ad viam Aquilonis.
Et levavi oculos meos ad viam Aquilonis:
et ecce ab Aquilone portae altaris idolum
zeli in ipso introitu. 6Et dixit ad me: Fili
hominis, putasne, vides tu quid isti faciunt,
abominationes magnas, quas domus Israel
facit hic, ut procul recedam a sanctuario
meo? Et adhuc conversus videbis abomi-
nationes maiores. 7Et introduxit me ad
ostium atrii: et vidi, et ecce foramen unum
in pariete. 8Et dixit ad me: Fili hominis
fode parietem. Et cum fodissem parietem,
apparuit ostium unum. 9Et dixit ad me:
Ingredere, et vide abominationes pessimas,
quas isti faciunt hic. 10Et ingressus vidi, et
ecce omnis similitudo reptilium, et anima-
lium, abominatio, et universa idola domus
Israel depicta erant in pariete in circuitu
per totum. 11Et septuaginta viri de senio-
ribus domus Israel, et Iezonias filius Sa-
phan stabat in medio eorum, stantium an-
te picturas: et unusquisque habebat thuri-
bulum in manu sua: et vapor nebulae de
thure consurgebat. 12Et dixit ad me: Certe
vides fili hominis quae seniores domus Israel
faciunt in tenebris, unusquisque in abscon-
dito cubiculi sui: dicunt enim: Non videt
Dominus nos, dereliquit Dominus terram.
13Et dixit ad me: Adhuc conversus videbis
abominationes maiores, quas isti faciunt.
14Et introduxit me per ostium portae domus
Domini, quod respiciebat ad Aquilonem:
et ecce ibi mulieres sedebant plangentes
Adonidem. 15Et dixit ad me: Certe vidisti
fili hominis: adhuc conversus videbis abo-
minationes maiores his. 16Et introduxit me
in atrium domus Domini interius: et ecce
in ostio templi Domini inter vestibulum et
altare, quasi viginti quinque viri dorsa ha-
bentes contra templum Domini, et facies
ad Orientem: et adorabant ad ortum solis.
17Et dixit ad me: Certe vidisti fili hominis:
numquid leve est hoc domui Iuda ut face-
rent abominationes istas, quas fecerunt hic:
pagina successiva »