Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

terra Phatures, dicens: 2Haec dicit Domi-
nus exercituum Deus Israel: Vos vidistis om-
ne malum istud, quod adduxi super Ierusa-
lem, et super omnes urbes Iuda: et ecce de-
sertae sunt hodie, et non est in eis habitator:
3propter malitiam, quam fecerunt ut me ad
iracundiam provocarent, et irent ut sacrifica-
rent, et colerent deos alienos, quos nescie-
bant et illi, et vos, et patres vestri. 4Et misi
ad vos omnes servos meos prophetas de no-
cte consurgens, mittensque et dicens: Nolite
facere verbum abominationis huiuscemo-
di, quam odivi. 5Et non audierunt, nec incli-
naverunt aurem suam ut converterentur a
malis suis, et non sacrificarent diis alienis.
6Et conflata est indignatio mea et furor
meus, et succensa est in civitatibus Iuda, et
in plateis Ierusalem: et versae sunt in soli-
tudinem et vastitatem secundum diem hanc.
7Et nunc haec dicit Dominus exercituum
Deus Israel: Quare vos facitis malum gran-
de hoc contra animas vestras, ut intereat ex
vobis vir et mulier, parvulus et lactens de
medio Iudae, nec relinquatur vobis quidquam
residuum: 8Provocantes me in operibus
manuum vestrarum, sacrificando diis alienis
in terra Aegypti, in quam ingressi estis ut
habitetis ibi: et dispereatis, et sitis in male-
dictionem, et in opprobrium cunctis genti-
bus terrae? 9Numquid obliti estis mala patrum
vestrorum, et mala regum Iuda, et mala uxo-
rum eius, et mala vestra, et mala uxorum
vestrarum, quae fecerunt in terra Iuda, et
in regionibus Ierusalem? 10Non sunt mun-
dati usque ad diem hanc: et non timuerunt,
et non ambulaverunt in lege Domini, et in
praeceptis meis, quae dedi coram vobis et
coram patribus vestris. 11Ideo haec dicit Do-
minus exercituum Deus Israel: Ecce ego
ponam faciem meam in vobis in malum: et
disperdam omnem Iudam. 12Et assumam reli-
quias Iudae, qui posuerunt facies suas ut in-
grederentur terram Aegypti, et habitarent
ibi: et consumentur omnes in terra Aegy-
pti: cadent in gladio, et in fame: et consu-
mentur a minimo usque ad maximum in
gladio, et in fame morientur: et erunt in
iusiurandum, et in miraculum, et in male-
dictionem, et in opprobrium. 13Et visitabo
super habitatores terrae Aegypti, sicut visi-
tavi super Ierusalem in gladio, et fame, et
peste. 14Et non erit qui effugiat, et sit resi-
duus de reliquiis Iudaeorum, qui vadunt ut
peregrinentur in terra Aegypti: et rever-
tantur in terram Iuda, ad quam ipsi elevant
animas suas ut revertantur, et habitent ibi:
non revertentur, nisi qui fugerint. 15Respon-
derunt autem Ieremiae omnes viri scientes
quod sacrificarent uxores eorum diis alienis:
et universae mulieres, quarum stabat multi-
tudo grandis, et omnis populus habitan-
tium in terra Aegypti in Phatures, dicen-
tes: 16Sermonem quem locutus es ad nos in
nomine Domini, non audiemus ex te: 17sed
facientes faciemus omne verbum, quod egre-
dietur de ore nostro, ut sacrificemus reginae
caeli, et libemus ei libamina, sicut fecimus
nos, et patres nostri, reges nostri, et princi-
pes nostri in urbibus Iuda, et in plateis Ie-
rusalem: et saturati sumus panibus, et bene
nobis erat, malumque non vidimus. 18Ex eo
autem tempore, quo cessavimus sacrificare
reginae caeli, et libare ei libamina, indige-
mus omnibus, et gladio et fame consum-
pti sumus. 19Quod si nos sacrificamus re-
ginae caeli, et libamus ei libamina: numquid
sine viris nostris fecimus ei placentas ad co-
lendum eam, et libandum ei libamina? 20Et
dixit Ieremias ad omnem populum adver-
sum viros, et adversum mulieres, et adver-
sum universam plebem, qui responderant
ei verbum, dicens: 21Numquid non sacrifi-
cium, quod sacrificastis in civitatibus Iuda,
et in plateis Ierusalem vos et patres vestri,
reges vestri, et principes vestri, et populus
terrae, horum recordatus est Dominus, et
ascendit super cor eius? 22Et non poterat
Dominus ultra portare propter malitiam
studiorum vestrorum, et propter abomina-
tiones, quas fecistis, et facta est terra vestra
in desolationem, et in stuporem, et in male-
dictum, eo quod non sit habitator, sicut est
dies haec. 23Proptereaquod sacrificaveritis
idolis, et peccaveritis Domino: et non au-

pagina successiva »