Occorrenze immagine » Biblia Vulgata (1592) - p. 688
18Concepimus, et quasi parturivimus, et
peperimus spiritum: salutes non fecimus
in terra, ideo non ceciderunt habitatores
terrae.
19Vivent mortui tui, interfecti mei resur-
gent. Expergiscimini, et laudate qui habi-
tatis in pulvere, quia ros lucis ros tuus, et
terram gigantum detrahes in ruinam.
20Vade, populus meus, intra in cubicula
tua, claude ostia tua, super te, abscondere
modicum ad momentum, donec pertran-
seat indignatio.
21Ecce enim Dominus egredietur de lo-
co suo, ut visitet iniquitatem habitatoris
terrae contra eum: et revelabit terra san-
guinem suum, et non operiet ultra interfe-
ctos suos.
Cap. XXVII
1In die illa visitabit Dominus in gladio
suo duro, et grandi, et forti, super Levia-
than serpentem vectem, et super Leviathan
serpentem tortuosum, et occidet cetum, qui
in mari est.
2In die illa vinea meri cantabit
ei. 3Ego Dominus, qui servo eam, repente
propinabo ei: ne forte visitetur contra eam,
nocte et die servo eam. 4Indignatio non est
mihi: quis dabit me spinam et veprem in
praelio: gradiar super eam, succendam eam
pariter? 5An potius tenebit fortitudinem
meam, faciet pacem mihi, pacem faciet mihi?
6Qui ingrediuntur impetu ad Iacob, flore-
bit et germinabit Israel, et implebunt fa-
ciem orbis semine. 7Numquid iuxta pla-
gam percutientis se percussit eum? Aut sicut
occidit interfectos eius, sic occisus est? 8In
mensura contra mensuram, cum abiecta fue-
rit, iudicabis eam: meditatus est in spiritu
suo duro per diem aestus. 9Idcirco super hoc
dimittetur iniquitas domui Iacob: et iste
omnis fructus: ut auferatur peccatum eius,
cum posuerit omnes lapides altaris sicut la-
pides cineris allisos, non stabunt luci et de-
lubra.
10Civitas enim munita desolata erit,
speciosa relinquetur, et dimittetur quasi de-
sertum: ibi pascetur vitulus, et ibi accuba-
bit, et consumet summitates eius. 11In sicci-
tate messes illius conterentur, mulieres ve-
nientes, et docentes eam: non est enim popu-
lus sapiens, propterea non miserebitur eius,
qui fecit eum, et qui formavit eum, non
parcet ei. 12Et erit: In die illa percutiet Do-
minus ab alveo fluminis usque ad torren-
tem Aegypti: et vos congregabimini unus
et unus, filii Israel. 13Et erit: In die illa clan-
getur in tuba magna, et venient qui perditi
fuerant de terra Assyriorum, et qui eiecti
erant in terra Aegypti, et adorabunt Do-
minum in monte sancto in Ierusalem.
Cap. XXVIII
1Vae coronae superbiae, ebriis Ephraim,
et flori decidenti, gloriae exsultationis
eius, qui erant in vertice vallis pinguissimae,
errantes a vino. 2Ecce validus et fortis Do-
minus sicut impetus grandinis: turbo con-
fringens, sicut impetus aquarum multarum
inundantium, et emissarum super terram
spatiosam. 3Pedibus conculcabitur corona
superbiae ebriorum Ephraim. 4Et erit flos de-
cidens gloriae exsultationis eius, qui est super
verticem vallis pinguium, quasi temporaneum
ante maturitatem autumni: quod cum aspe-
xerit videns, statim ut manu tenuerit, devo-
rabit illud. 5In die illa erit Dominus exer-
cituum corona gloriae, et sertum exsultationis
residuo populi sui: 6et spiritus iudicii seden-
ti super iudicium, et fortitudo revertentibus
de bello ad portam. 7Verum hi quoque prae
vino nescierunt, et prae ebrietate erraverunt:
sacerdos et propheta nescierunt prae ebrie-
tate, absorpti sunt a vino, erraverunt in ebrie-
tate, nescierunt videntem, ignoraverunt iu-
dicium. 8Omnes enim mensae repletae sunt
vomitu sordiumque, ita ut non esset ultra
locus. 9Quem docebit scientiam? Et quem
intelligere faciet auditum? Ablactatos a lacte,
avulsos ab uberibus. 10Quia manda, reman-
da: manda remanda, exspecta reexspecta, ex-
specta reexspecta, modicum ibi, modicum
ibi. 11In loquela enim labii, et lingua altera
loquetur ad populum istum. 12Cui dixit:
Haec est requies mea, reficite lassum: et hoc
est meum refrigerium: et noluerunt audire.
pagina successiva »