Biblia Sacra vulgate editionis (Roma 1592)

distribuite domos eius, ut enarretis in pro-
genie altera.
15Quoniam hic est Deus, Deus noster in
aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget
nos in saecula.

Psalmus XLVIII

1In finem, filiis Core Psalmus.
2Audite haec, omnes gentes: auribus
percipite, omnes qui habitatis orbem:
3quique terrigenae et filii hominum: si-
mul in unum dives et pauper.
4Os meum loquetur sapientiam: et me-
ditatio cordis mei prudentiam.
5Inclinabo in parabolam aurem meam:
aperiam in psalterio propositionem meam.
6Cur timebo in die mala? Iniquitas cal-
canei mei circumdabit me:
7Qui confidunt in virtute sua: et in mul-
titudine divitiarum suarum, gloriantur.
8Frater non redimit, redimet homo: non
dabit Deo placationem suam.
9et pretium redemptionis animae suae:
Et laborabit in aeternum, 10et vivet adhuc
in finem.
11Non videbit interitum, cum viderit sa-
pientes morientes: simul insipiens, et stultus
peribunt.
Et relinquent alienis divitias suas: 12et se-
pulchra eorum domus illorum in aeternum.
tabernacula eorum in progenie et pro-
genie: vocaverunt nomina sua in terris suis.
13Et homo, cum in honore esset, non in-
tellexit. Comparatus est iumentis insipien-
tibus, et similis factus est illis.
14Haec via illorum scandalum ipsis: et
postea in ore suo complacebunt.
15Sicut oves in inferno positi sunt: mors
depascet eos.
Et dominabuntur eorum iusti in matu-
tino: et auxilium eorum veterascet in in-
ferno a gloria eorum.
16Verumtamen Deus redimet animam
meam de manu inferi, cum acceperit me.
17Ne timueris cum dives factus fuerit ho-
mo, et cum multiplicata fuerit gloria do-
mus eius.
18Quoniam cum interierit, non sumet
omnia: neque descendet cum eo gloria eius.
19Quia anima eius in vita ipsius benedi-
cetur: confitebitur tibi cum benefeceris ei.
20Introibit usque in progenies patrum
suorum: et usque in aeternum non videbit
lumen.
21Homo, cum in honore esset, non intel-
lexit. comparatus est iumentis insipienti-
bus, et similis factus est illis.

Psalmus XLIX

1Psalmus Asaph.
Deus deorum Dominus locutus est:
et vocavit terram,
a solis ortu usque ad occasum: 2ex Sion
species decoris eius.
3Deus manifeste veniet: Deus noster
et non silebit.
Ignis in conspectu eius exardescet: et
in circuitu eius tempestas valida.
4Advocabit caelum desursum: et terram
discernere populum suum.
5Congregate illi sanctos eius: qui ordi-
nant testamentum eius super sacrificia.
6Et annuntiabunt caeli iustitiam eius:
quoniam Deus iudex est.
7Audi, populus meus, et loquar: Israel,
et testificabor tibi: Deus Deus tuus ego
sum.
8Non in sacrificiis tuis arguam te: ho-
locausta autem tua in conspectu meo sunt
semper.
9Non accipiam de domo tua vitulos:
neque de gregibus tuis hircos.
10quoniam meae sunt omnes ferae silva-
rum, iumenta in montibus et boves.
11Cognovi omnia volatilia caeli: et pul-
chritudo agri mecum est.
12Si esuriero, non dicam tibi: meus est
enim orbis terrae et plenitudo eius.
13Numquid manducabo carnes tauro-
rum? Aut sanguinem hircorum potabo?
14Immola Deo sacrificium laudis: et red-
de Altissimo vota tua.
15Et invoca me in die tribulationis: eruam
te, et honorificabis me.
16Peccatori autem dixit Deus: Quare tu

pagina successiva »