Metadati » Biblia Vulgata (1592) - p. 507
glebae compingebantur?
39Numquid capies leaenae praedam, et
animam catulorum eius implebis,
40quando cubant in antris, et in specu-
bus insidiantur?
41Quis praeparat corvo escam suam, quan-
do pulli eius clamant ad Deum, vagantes,
eo quod non habeant cibos?
Cap. XXXIX
1Numquid nosti tempus partus ibicum
in petris, vel parturientes cervas ob-
servasti?
2Dinumerasti menses conceptus earum,
et scisti tempus partus earum?
3Incurvantur ad foetum, et pariunt, et
rugitus emittunt.
4Separantur filii earum, et pergunt ad pa-
stum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas:
5Quis dimisit onagrum liberum, et vin-
cula eius quis solvit?
6Cui dedi in solitudine domum, et ta-
bernacula eius in terra salsuginis.
7Contemnit multitudinem civitatis,
clamorem exactoris non audit.
8Circumspicit montes pascuae suae, et
virentia quaeque perquirit.
9Numquid volet rhinoceros servire tibi,
aut morabitur ad praesepe tuum?
10Numquid alligabis rhinocerota ad aran-
dum loro tuo, aut confringet glebas val-
lium post te?
11Numquid fiduciam habebis in magna
fortitudine eius, et derelinques ei labo-
res tuos?
12Numquid credes illi quod sementem
reddat tibi, et aream tuam congreget?
13Penna struthionis similis est pennis he-
rodii et accipitris.
14Quando derelinquit ova sua in terra,
tu forsitan in pulvere calefacies ea?
15Obliviscitur quod pes conculcet ea,
aut bestia agri conterat.
16Duratur ad filios suos, quasi non sint
sui, frustra laboravit nullo timore cogente.
17Privavit enim eam Deus sapientia, nec
dedit illi intelligentiam.
18Cum tempus fuerit, in altum alas eri-
git: deridet equum et ascensorem eius.
19Numquid praebebis equo fortitudinem,
aut circumdabis collo eius hinnitum?
20Numquid suscitabis eum quasi locu-
stas? Gloria narium eius terror.
21Terram ungula fodit; exultat audacter:
in occursum pergit armatis.
22Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
23Super ipsum sonabit pharetra, vibrabit
hasta et clypeus.
24Fervens et fremens sorbet terram, nec
reputat tubae sonare clangorem.
25Ubi audierit buccinam, dicit: Vah,
procul odoratur bellum: exhortationem
ducum, et ululatum exercitus.
26Numquid per sapientiam tuam plume-
scit accipiter, expandens alas suas ad Austrum?
27Numquid ad praeceptum tuum elevabi-
tur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
28In petris manet, et in praeruptis silicibus
commoratur, atque inaccessis rupibus.
29Inde contemplatur escam, et de longe
oculi eius prospiciunt.
30Pulli eius lambent sanguinem: et ubi-
cumque cadaver fuerit, statim adest.
31Et adiecit Dominus, et locutus est
ad Iob:
32Numquid qui contendit cum Deo,
tam facile conquiescit? Utique qui arguit
Deum, debet respondere ei.
33Respondens autem Iob Domino, dixit:
34Qui leviter locutus sum, respondere
quid possum? Manum meam ponam su-
per os meum.
35Unum locutus sum, quod utinam non
dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.
Cap. XL
1Respondens autem Dominus Iob
de turbine, dixit:
2Accinge sicut vir lumbos tuos: inter-
rogabo te, et indica mihi.
3Numquid irritum facies iudicium meum,
et condemnabis me, ut tu iustificeris?
4Et si habes brachium sicut Deus, et si
voce simili tonas?
pagina successiva »