Chanaan, 15tam filiis Israel quam advenis
atque peregrinis, ut confugiat ad eas qui
nolens sanguinem fuderit. 16Si quis fer-
ro percusserit, et mortuus fuerit qui per-
cussus est: reus erit homicidii, et ipse mo-
rietur. 17Si lapidem iecerit, et ictus occu-
buerit: similiter punietur. 18Si ligno per-
cussus interierit: percussoris sanguine vin-
dicabitur. 19Propinquus occisi, homicidam
interficiet, statim ut apprehenderit eum,
interficiet. 20Si per odium quis hominem
impulerit, vel iecerit quippiam in eum per
insidias: 21aut cum esset inimicus, manu per-
cusserit, et ille mortuus fuerit: percussor,
homicidii reus erit. Cognatus occisi statim
ut invenerit eum, iugulabit. 22Quod si for-
tuit, et absque odio, 23et inimicitiis quid-
quam horum fecerit, 24et hoc audiente po-
pulo fuerit comprobatum, atque inter per-
cussorem et propinquum sanguinis quae-
stio ventilata: 25liberabitur innocens de ul-
toris manu, et reducetur per sententiam
in urbem, ad quam confugerat, manebitque
ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo san-
cto unctus est, moriatur. 26Si interfector ex-
tra fines urbium, quae exulibus deputatae
sunt, 27fuerit inventus, et percussus ab eo
qui ultor est sanguinis: absque noxa erit
qui eum occiderit. 28Debuerat enim profu-
gus usque ad mortem Pontificis in urbe
residere. Postquam autem ille obierit, ho-
micida revertetur in terram suam. 29Haec
sempiterna erunt, et legitima in cunctis ha-
bitationibus vestris. 30Homicida sub testi-
bus punietur: ad unius testimonium nul-
lus condemnabitur. Non accipietis pre-
tium ab eo, qui reus est sanguinis, statim
et ipse morietur. 32Exules et profugi ante
mortem Pontifici nullo modo in urbes
suas reverti poterunt: 33ne polluatis ter-
ram habitationis vestrae, quae insontium cruo-
re maculatur: nec aliter expiari potest, nisi
per eius sanguinem, qui alterius sanguinem
fuderit. 34Atque ita emundabitur vestra
possessio me commorante vobiscum. Ego
enim sum Dominus qui habito inter filios
Israel.
Cap. XXXVI
1Accesserunt autem et principes
familiarum Galaad filii Machir, filii
Manasse de stirpe filiorum Ioseph: locutique
sunt Moysi coram principibus Israel, atque
dixerunt: 2Tibi domino nostro praecepit
Dominus ut Terram forte divideres filiis
Israel, et ut filiabus Salphaad fratris nostri
dares possessionem debitam patri: 3quas
si alterius tribus homines uxores accepe-
rint, sequetur possessio sua, et translata
ad aliam tribum de nostra hereditate mi-
nuetur. 4Atque ita fiet, ut cum iubileus, id
est quinquagesimus annus remissionis ad-
venerit, consundatur sortium distributio, et
aliorum possessio ad alios transeat. 5Re-
spondit Moyses filiis Israel, et Domino
praecipiente, ait: Recte tribus filiorum Io-
seph locuta est. 6Et haec lex super filiabus
Salphaad a Domino promulgata est: Nu-
bant quibus volunt, tantum ut suae tribus
hominibus: 7ne commisceatur possessio fi-
liorum Israel de tribu in tribum. Omnes
enim viri ducent uxores de tribu et cogna-
tione sua: 8et cunctae feminae de eadem tri-
bu maritos accipient: ut hereditas perma-
neat in familiis, 9nec sibi misceantur tribus,
sed ita maneant 10ut a Domino separatae
sunt. Feceruntque filiae Salphaad ut fuerat
imperatum: 11et nupserunt Maala, et Ther-
sa, et Hegla, et Melcha, et Noa filiis patrui
sui 12de familia Manasse, qui fuit filius Io -
seph: et possesio, quae illis fuerat attributa,
mansit in tribu et familia patris earum.
13Hac sunt mandata atque iudicia, quae
mandavit Dominus per manum Moysi ad
filios Israel, in campestribus Moab supra
Iordanem contra Iericho.
pagina successiva »